Albisteak

Euskal ekomiaren abiada

Euskal ekonomiaren hazkundea aise mantendu da %3an Lisboako estrategian adostu moduan. Euskal Herrian sortutako aberastasuna EBneko batazbestekoaren gainetik dabil eta azken hamabi urte hauetako aldaketarik nagusiena salmenta merkatu kuotan datza, ondasun eta zerbitzuen %45a estatuko merkatutik kanpora baitoa.

Irakurri Joxe Mari Agirrek idatzitako iritzi artikulua. Argia, 2008ko otsailaren 3a.

Txomin Peillen: "Zuberoa hustutzen"

Txomin Peillet idazleak Zuberoa hustutzearen problematikaz duen iritzia LE JOURNAL egunkarian, 2008/01/09 argitaratua: "...Bestalde hirugarren arrazoin handia Zuberoaren husteko : ia mundu osoan jendeen %75. ak itsasotik ehun kilometroko kostalde batean bizi dira, itsasoari begira, lehorrari, kontinenteari bizkar, horregatik Lapurdiko itsas bazterrean urte oroz hiru mila jende bizitzera heldu da."

Enplegu poltsa guztiontzat

Euskal Herriko lan poltsa osatua sortuko du Hemen elkarteak Egailan eta Eusko Jaurlaritzaren lankidetzaz baliatuz. Ikus albistea, HEMEN elkarteko buletinean.

Ekonomiaren hazkundeak gizartea txirotzen

2007. urtean, Euskal Herrian langabezia tasa murriztu da eta hazkunde ekonomikoa positiboa izan da, baina Euskal Herrian 890.000 lagun daude pobreziaren mugatik behera. Irakurri erreportajea, BERRIA, 2007-12-30ko Egitura gehigarrian.

ABSTRAKTAK VI

ESKUALDE MAILAKO GARAPEN EREDUAK.
IOSU LIZARRALDE. MONDRAGON UNIBERTSITATEA

Gaur egun ditugun estatuak XIX. mendean baldintza jakin batzutan sorturiko egiturak dira eta egun, globalizazioak eta ekonomiaren mundializazioak baldintza haiek hankaz gora jarri dituenean, eraginkortasunik gabe eta beraz zaharkituak geratu dira. Testuinguru honetan, garrantzia geroz eta handiagoa hartzen dihardute eskualdeetan oinarrituta sare-egiturako lankidetza moldeek autore gehienek defendatzen dutenez.

Komunikazio honen helburu orokorra azaleratzen ari diren eskualde garapen eredu ezberdinei buruzko azterketa kontzeptual bat egitea da. Konkretuki Berrikuntza Sistema Erregional ideian zentratuko gara eta berrikuntza sistema ezberdinen azalpen bat egingo da nazioarteko eskualde ezberdinak adibidetzat hartuz.

Azkenik, eskualde garapenaren alorrean emandako aldaketak aztertzen dabiltzan ikerlari ezberdinek zenbait esperientzia arrakastatsuren analisitik ateratako ondorioak azalduko ditugu.

ABSTRAKTAK V

LE DEVELOPPEMENT RURAL PAR DES HOMMES, POUR LES HOMMES.
RENE ARRIAU. JEAN ERRECART FUNDAZIOA.

Les années 45-50 dans la région de Saint Palais : C’est une zone essentiellement agricole, quasi moyenâgeuse. Dans la ferme, la famille est nombreuse, et le peu de surface agricole est utilisé pour se nourrir. Le mode d’exploitation principal est le métayage et le partage de la récolte, se fait à moitié avec le propriétaire. Peu d’espoir de meilleures conditions de vie d’où une forte émigration vers les grandes villes et l’Amérique latine.

Pour les grandes villes de France c’est l’après guerre, avec la faim et les ruines. L’Etat donne une mission nourricière à l’Agriculture Française.

Saint Palais a la chance d’avoir un personnage exceptionnel, Jean ERRECART, sénateur à Paris. Très attaché à son territoire qu’il sait sous-développé et très en retard sur d’autres régions, Jean Errecart harangue les agriculteurs et avec une poignée de fidèles crée la coopérative LUR BERRI, le Centre de Santé Sokorri et le Lycée JEAN ERRECART. Il veut ainsi former les jeunes, pour mieux produire, tout en étant solidaires et améliorer la condition des agriculteurs. Et la région explose, les effets sont évidents, c’est la fin du métayage.

Dans les années 70, Bernard MASSONDO fidèle parmi les fidèles de Jean ERRECART prend son relais à la Présidence de l’Institut. Le pari de la Production réussi, il faut introduire plus de technicité et apprendre à Vendre. Bernard MASSONDO fait élever le niveau de formation (baccalauréat- BTS ( Professionnal SUPERIOR) et ouvre de nouvelles formations Commercialisation au Lycée. Ainsi ce dernier accompagne les nouvelles orientations de la région.

C’est aujourd’hui Jean Pierre GOITY qui est aux commandes. Il est essentiel depuis plus de dix ans de « garder la valeur ajoutée au Pays », le Lycée ouvre donc une formation Technique Supérieure en Industries Agroalimentaires, puis une autre en « Gestion et protection de la Nature » car il faut aussi, c’est une demande forte de la société, préserver notre patrimoine naturel. En même temps les centres de décision se sont déplacés, en se rapprochant et s’éloignant à la fois (Bruxelles, mondialisation). D’où une forte impulsion dans les formations du Lycée pour inculquer à ses étudiants l’esprit pionnier de leurs ascendants et celui de la solidarité de leurs années. Des collaborations interrégionales et sans frontières sont actuellement recherchées. Des conventions sont signées avec des organismes d’Euskadi, et le travail en commun se met en place.

Evidemment, notre région a bénéficié des formidables progrés connus en France, en Europe et dans le Monde entier. Mais par ses qualités propres, celles de ses hommes, il a avancé bien plus que les Régions voisines. Les trois Responsables Agricoles, Présidents successifs de l’Institut, et bâtissant l’avenir avec des jeunes bien préparés, ont contribué et contribuent fortement à l’essor de nos villages.

ABSTRAKTAK IV

ESKUALDE GARAPENERAKO MODELO BAT: LEA ARTIBAI.
AINARA BASURKO. AZARO FUNDAZIOA

Lea Artibaiko kasua azaltzerakoan lehen sektoreak pisu eta eragin handia izan dueneko eskualde txiki batean kokatzen garela izan behar dugu kontutan. 26.000 biztanle baino gehiago ez 12 herritan banatuak (herri handienak 9.500 biztanle dituelarik eta 8 herri 1.000 biztanletik beherakoak izanik). Jardunaldian zehar eskualdeak azken 50 urtetan izandako bilakaera deskribatuko da, garapen ekonomikoa eta bizi kalitatearen inguruan aurrerapen handiak ahalbideratu direla islatuz. Garapenaren oinarria, elkarlanean, koordinatua eta jarraituan, eskualdeko gazte ekintzaileen artean emandakoan legoke. Giza kapitalak inguruaren eraldaketan duen eraginkortasunaren adibidea.

Ekintzailetasun hau Lanbide Heziketako ikastetxe baten inguruan gauzatu da. Arrasateko kooperatibagintza eredua oinarrizko erreferentziatzat eta jarraipidetzat hartuz, tokiko errealitatera egokituz. Lanbide Heziketako zentro honek, eskualdeko giza kapitalaren lehiakortasunaren eta garapen ekonomikoaren alde lan egiteko sortua, uneoro eskualdearen ordezkaritza eta eragile sozioekonomiko ezberdinen integrazioa bilatu du.

Enpresa ugariren sorrera izan da urteetako ekimenaren emaitza; lehen sektorearen nagusitasunetik, sektoreen arteko oreka ahalbideratuz, emakumearen laneratzea sustatuz eta lanpostu ugari berri sortuz. Egun ekimenak aurrera darrai.

Lanbide Heziketako ikastetxeak (Lea Artibai Ikastetxea) inoiz baino indartsuago etorkizuneko erronka garrantzitsuak finkatu ditu. Legitimitatez egin ere, eskualdeko eragile sozioekonomikoek onartzen dioten eskualdearen ordezkaritzan oinarrituz. Eragile ezberdinen arteko integrazioa eta elkarlana erraztu eta eraginkortzeko Fundazio baten sorrera sustatu eta ahalbidetu du. Elkarlanerako mahaia. Eskualdearen giza kapitala eta enpresa sarearen lehiakortasunerako lan lerro estrategiko argien inguruan indar eta baliabideak biltzen dituena (azaro fundazioa). Esperanza 2013 izena jarri zaio etorkizuneko proiektuari. Garapen eta Berrikuntza gune berri bat eraikiko den eremuaren izena hartuz. Ekintzailetasuna, sustapenari loturiko ikerkuntza/berrikuntza, prestakuntza lehiakorra eta ekintzaile eta enpresei zerbitzu integrala eskaintzea ditu bere lan ardatzak.

Emaitzak emaitz, Lea Artibai eskualdeak, bere lehiakortasunean eragingo duen proiektua du; proiektu konpartitua, elkarlanean eta osagarritasunean oinarrituriko bisio konpartitua.

ABSTRAKTAK III

GARAPEN ENDOGENOA EUROPAKO BATASUNAREN ESTRATEGIAN.
GOIO ETXEBARRIA. EHU-UPV

Iragan mendeko azken hamarkadetan zenbait ikerkuntza korronte hurbildu eta batu egin ziren, hainbat eskualdetan gertatzen ari ziren ekonomi hazkundearen prozesuak aztertzeko. Horrela garapen endogenoaren teorien lehenengo urratsak eman ziren. Fordismoaren krisiari aurre egiteko 80ko hamarkadara arte nagusi izan ziren politika keynesiarren ahulezia nabarmen geratzean, eskualde eta erregioetako arduradunek garapen endogenoa sustatzeko politikak eta neurriak bere egin zituzten. Politika horiek Europako zenbait herrialde eta eskualdetan ezarri ziren.

Politika horien jatorria anitza zen. Autore batzuen ikerketetan agertutako ekimen eta egoera bereziak politika berriak diseinatzeko oinarri bilakatu ziren. Horrela garapen endogenoaren tesiak eta kontzeptu berriak (berri-zaharrak) sortu eta zabaldu zituzten. Azken urteetako erabilienak eta hedatuenak aztertuko ditugu: industri distritoa edo barrutia (Marshall, Becattini), milieu innovateur edo ingurune berritzailea (Gremi Taldea), espezializazio malguaren Eskola (Piore, Sabel), cluster-ak (Porter), berrikuntza sistema erregionalak (Cooke, Morgan, G. Uranga), besteak beste. Ezaugarriak eta ezberdintasunak azalduko ditugu, adibide batzuk hartuta. Bukatzeko, egun, eskualde baten garapena eragiteko eta bultzatzeko, teoria eta politika horiek baliagarri eta erabilgarriak diren eztabaidatuko dugu.

ABSTRAKTAK II

ESKUALDEEN ERRONKAK GLOBALIZAZIOAREN AURREAN.
MARIA JOSE ARANGUREN ETA MIREN LARREA
(ORKESTRA-The Institute of Kompetitiveness and Development eta ESTE-Deustuko Unibertsitatea)