Herri-administrazioek finkatu duten lehentasunezko ekintza-ildoa austeritatearen printzipioa ezartzea izan da, baina agintarien ustez lortzekoak zirenen kontrako edo bestelako ondorio edo eraginak ikusten ari gara; izan ere, esan ziguten gastuaren murrizketek kontsumitzaileen eta enpresen konfiantza handituko zuela, eta konfiantza horrek gastu pribatua bultzatuko zuela, sektore publikoaren murrizketek eragingo zuten depresioa konpentsatuz.

Arrazoirik falta izan ez zen arren, 2011n sindikatuek ez zuten, ez Ipar Euskal Herrian, ezta Estatu frantsesean ere, beren aldarrikapenik karriketan islatzea erdietsi. Gobernuari desadostasuna eta haserrea erakusteko saio batzuk izan ziren, batez ere Hezkuntzako funtzio publikoko langileen murrizketa planaren inguruan baina, egiari zor, ez ziren oso jendetsuak izan.

Askapen prozesuan dagoen kolektibitate nazionala garen aldetik, 2011 urtea gure bilakaera baldintzatuko duten egiturako aldaketen urtea izan da. Aldaketa hauek euskal lurralde bakoitzak gure eskenatoki politiko eta sozio-ekonomikoetara egin duten ibilbide konplexuekin bizikidetza autonomoa egin dute. Izaera desberdineko blokeotan hamarkada osoa eman ondoren, inflexio puntu baten aurrean gaude zalantzarik gabe, euskal nazioak nazioarteko unibertsoan hegaldia hasteko behar dituen indarrak pizteko inflexio puntuan.

Jon LEONARDO
Deustuko Unibertsitatea

Finantza-krisia izan da 2011. urteko gertakari eta albiste nagusia, eta gurean, zehazki, krisi horrek zergen inguruan eragin duen eztabaida nabarmendu da. Jarduera ekonomikoaren beherakadak bi efektu osagarri izan ditu: zergen bidezko diru-sarrerak urritu dira batetik, eta, horrekin batera, gizarte-gastuak handitu dira, langabezia igo delako, batik bat.

Gaindegia Txostena 2011 argitalpena osatzen gabiltza eta urtero legez Euskal Herriko errealitate ekonomiko eta sozialaren azterketa eta hausnarketan sakondu asmoz hainbat alor eta gai jorratu ditugu.